12 Ekim tarihinde aldığım bir ölüm haberi üzerine tarifi imkânsız üzüntüye boğuldum. Canımdan bir can, benden sanki bir şeyler koptu gitti cennet denilen o güzel âleme. Yaklaşık 1 yıl önce Hakk’ın rahmetine uğurladığım değerli babamın ardından şimdide babam kadar sevdiği bir büyüğümün aynı amansız hastalığa kurban vermenin üzüntüsünü anlatmaya kelimeler bulamıyorum.
    Amansız ve ansız gitti şaşkın ve üzgün bakışlarımız arasında.
    Mustafa Dağ’ı gazeteciliğe başladığımın ilk yıllarından beri tanımaktayım. 27 yıllık kader arkadaşım, ağabeyim. Allah uzun ömürler versin üstat Hasan Öğütçü’nün teşviki ile başladığım gazetecilik yaşamımda ustamdı diyebilirim onun için.
    FİSKOBİRLİK’te görev yaptığı yıllarda hemen hemen her gün uğrardım yanına. O zamanlar Anadolu Ajansı’nın Giresun muhabiri idi. Yanından fotoğraf makinesini hiç eksik etmezdi. Bize de her zaman salık ederdi; ‘Fotoğraf makinesi gazetecinin kalemle birlikte silahıdır. Hiçbir zaman yanından ayırmamalıdır’…
    …Ve yıllar sonra aynı hastalıktan ahirete intikal eden Giresun’un cefakâr ve vefakâr Belediye Başkanı Mehmet Larçın’ın; ‘Gel çok sevdiğin Giresun’a hangi hizmeti yapmak istiyorsan yap. İşte sana fırsat’ diyerek belediyeye davet ettiği gün sanırım Dünyanın en mutlu insanı olmuştur.
    Yılmadan, usanmadan Giresun için projeler üretti. Nasıl Giresun’u kültür ve turizm kenti yapabiliriz, cazibesini artırabiliriz diye uğraştı durdu. Onca zorluklara ve engellemelere rağmen kısmen de olsa başardı da.
    12 Eylül’ün yasaklı ve zor günlerinde arkadaşları ile milli kahraman Topal Osman Ağa için anma törenleri düzenledi. Giresun Gazeteciler Derneği ve Giresun Turizm Tanıtma Derneği’nin kurucu üyeleri arasında bulundu. Aksu Kültür ve Sanat Festivaline ciddiyet kazandırarak öncülük etmişti. Karadeniz’in beklide Türkiye’nin düzenli ilk yayla festivalini (Kümbet) düzenleyerek çığır açmıştı adeta.
    2000 yılında Giresun Işık Gazetesi yayınına başladığında kurucu yazarlarımız arasında görüş ve önerilerini yıllarca Giresunlularla paylaştı. O yazdıkça bizler dersimizi almaya devam ediyorduk.
    Bir gün Ordu’dan Trabzon’a kadar Karadeniz sahil yolu incelemesinde ondan işittiklerim adeta beni kahretti. Kendide kahroldu.
    Belli ki yaşanan bu doğa katliamını görmek istemiyordu artık. Görmeyince gözleri hayalinde yaşattığı Giresun özlemi ile dolu dolu yaşamak istiyordu. Olmamıştı. Bu defa mağlup olmuştu. Önce gözünden başladığı rahatsızlığı acaba o çirkinlikleri görünce mi başlamıştı acaba?!
    Kimbilir.
    Bir gün gazetenin idarehanesine girdiğinde; birinde tarihi Giresun evlerinin fotoğrafları, diğerinde ise tanınmış Giresun simaları albümü bulunan poşetleri uzattı. Giresun evleri fotoğraflarını Mimarlar Odasına, tanınmış Giresun simalarını ise bendenize hibe ediyordu.
    Ahh benim deli kafam. O deliliği yaptığında bu işin içinde bir iş olduğunu anlamalıydım.
    Olmadı!
    Mustafa Dağ; gazeteci, çevreci, doğacı… Giresun aşığı, insanı sever, hayvanları korurdu.
    Sevenleri kahroldu adeta…
    Karadeniz’den, Giresun’dan bir yıldız kaydı cennete.
    Ruhun şad, mekânın cennet olsun.
    Seni çok özleyeceğiz, altın yürekli insan.

    Candemir Sarı
    Bu mail adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır  

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.3