Geçtiğimiz hafta Alucra’da yaşamakta olan anamın vefatını öğrenince adeta yıkıldım.Anam Cumhuriyet’le birlikte doğmuş, onunla birlikte yaşamış olması nedeniyle tam bir Cumhuriyet kadınıydı.
Bu memleket ve vatanın hizmetine 6 evlat vermiş, kendisi eğitimden yoksun kaldığı halde çocuklarını imkânları ölçüsünde eğitmiş ve iyi yetişmelerini sağlamıştı. Bugün ondan türeyenler yurda ve millete çeşitli kademelerde hizmet veriyorlar.
Köyümüzde verdiği kararlar ve uygulamaları nedeniyle anama ‘Kral’ lakabı takıldığından öyle hitap ediliyordu. Dolayısıyla ben anamı kaybederken Alucra-Kemallı Mahallesi de ‘Kralı’nı kaybedip toprağa uğurladı.
Anamı, vasiyeti üzerine babamın mezarının yanına eşilen mezara kendi ellerimle koydum. Bu öylesine ilginç öylesine duygulu bir andı ki anlatmak çok zor. Beni doğurup büyüten, iyi günde kötü günde yanımda olmuş, imkânları ölçüsünde desteklemiş, ağrımı ağrısı, açlığımı açlığı, sevincimi sevinci kabul etmiş anamın cansız bedenini alıp, kefenini açtıktan sonra onu öperek ebediyete yollamak üzere toprağın derinliklerine bırakıp üzerini tahta ve toprakla kapattık.
Anamın ölümü nedeniyle orada bulunanlara, bulunamayıp acımı hafifletmek için beni uzaktan da olsa yalnız bırakmayan tüm arkadaş ve dostlarıma teşekkür ediyor, kendilerinin bu tür acıları çekmemelerini diliyorum.