Karabörk Köyünde ikinci günümüzde, Karabörk Yaylasındaydık… Çok eski zamanlarda, günümüze kadar gelen bir gelenektir yaylacılık.
İbrahim muhtarımız ve her başarılı erkeğin yanında eşinin olmasını kanıtlayan Fadime anne, ben ona anne diyorum, çünkü o kadar cana yakın karşıladı ki, köye kendi evimdeymiş gibi iki gün geçirdim.
Yaylaya çıkmak için hava çok güzeldi. Yola çıktığımızda, muhtarım Yaylaya elektrik direklerini getirdiklerini, yaz bitmeden elektrik bağlanacağını, Karabörk yaylasının yolları bakım yapılmadığı takdirde, yağmurdan, fırtınadan, yolların bozulduğunu ve kapandığını, onun için sürekli yol çalışması yapıldığını anlattı. Muhteşem manzarayı seyrederek ve resim çekerek, Karabörk yaylasına nihayet geldik.
Hem gezdik, hemde yazdan kalma son günlerin fotoğraflarını çektik. Bu arada da İbrahim Muhtarım yaylacılık hakkında bize bilgiler verdi.
İbrahim Yamak; Yayla hayatı Haziran ayının başından Eylül ayının ilk haftasına son zamanlarda, Ekim ayına kadar sürüp giden üç veya dört aylık bir dönemi kapsar. Havalara göre bu süre azalıp, kısalabilirde. Yaylada günlük hayat çok erken başlar. Sabah gün doğar doğmaz kalkılıp, hayvanlar sağılır. Sütün kaymağı alınıp kaymak kabında, kaymağı alınmış süt ise peynir kazanında biriktirilir. Güneş doğarken hayvanlar yay bırakılır.
Köylerde arazinin konumu hayvanlar için beslenmeye elverişli değildir. Hem hayvanların daha iyi beslenmesi hem de yağ, peynir ve çökelek, tereyağı elde etmek amacıyla yaylalara çıkılır. Ancak, bugün 20 yıl öncesine kadar bütün canlılığı ile devam eden o yayla yaşamı kaybolmaya yüz tutmaktadır. Çünkü köylerde hayvancılık yok denecek kadar azalmıştır.
Bugün yaylaya çıkanlar iki grup altında toplanır. İhtiyaç dan dolayı çıkanlar, birdeköylerinin dışında yaşayıp ancak tatil yapmak için gidenler, köyleri ile bağlarını koparmayan, eski yılların özlemlerini tatillerini geçirmek isteyen yöremiz insanlarının büyük kentlerin gürültüsünden kurtulmak ve doğayla baş başa kalmak için yaylalara çıkan gurbetteki köylülerimiz sayısının bir hayli olmasına karşın ihtiyaçtan ötürü çıkanların sayısı baya bir azalma olduğunu söyledi.
Her ne kadar yaylalara çıkılıyorsa da, Fadime anne o eski günleri yad ederken gözlerindeki ifadeden sanki bir şeylerin elimizden kayıp gittiğini anlamamak mümkün değil.
Fadime Anne;yaylaya çıkmadan bir hafta önce hazırlıklar başlardı, özene bezene hazırlanılırdı, kap kacaklar yıkanır, denkler hazırlanır, öküz arabalarıyla uzun kuyruklar oluşturularak bayramlık elbiselerini giymiş, allı pullu genç kızların hep bir ağızdan söyledikleri türkülere yola çıkılırdı. Dinlenme yerlerinde gençler kendi aralarında türküler söyleyerek horonlar oynayarak eğlenirlerdi. Zamanın nasıl geçtiğini anlamazdık. Şimdi arabalar ile yaylaya geliniyor ve her gidişte o eskiden yaşadığımız o güzel günleri hatırlıyorum.
Eski günler canlandırılmaya çalışıysa da hiçbir zaman eskisi gibi olmayacak, Unutulan geleneklerimizden biri de yayla göçüdür. Yaylacılık da nostaljide özlemle yerini alacak…
Muhteşem geçirdiğim bu iki gün için İbrahim muhtarıma ve Fadime anneme çok çok teşekkür ediyorum. Artık sürekli, telefonla görüşüyoruz, onların bir kızı da ben oldum. En son Ekim ayında gittiğimde tekrar karabörk yaylasına gitmek istedim ama bir türlü olmadı. Ancak muhtarımda bir gece misafir kalabildim. Bu arada yaylaya elektrik bağlantısının bittiğini, yol çalışmalarının devam ettiğini öğrendim.
Yaz tatillerinizde Alucra’ya gittiğinizde muhakkak yaylalarımıza gidin ve bu güzellikleri sizde yaşayın……
Son Haberler 
Yorumlar (4)
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
){kind=link}
