Gönül Adamı olarak çıktığımız bu yolda YALAN kötü dedik her zaman ama demek ki gereğinden az bağırmışız. Başımıza gelince anladık. Umarım çok geç değildir. Umarım benim gibi siz değerli (!) hemşerilerim de zarar görmemişsinizdir. Biraz da bu konuya değinmek istedim. Hep beraber doğruyu bulalım yalanı yalancıyı cesurca görelim diye. Yazı dizimizin ilk bölümü özet. İkincisiyle şimdiden görüşmek dileğiyle...

        İnsanları sevmek lazım sevilmek için, ben seviyorum; ya onlar... Hiç umutlu değilim sevildiğime dair. Eminim binlerce sevenim var. Belki adımı bile hatırlamayan belki de bilmeyen. Gözler doğruyu söyler, diller yalanı derler ya herhalde gözlere dikkatli bakamadım YILMAZ dedim ama KIRAN'ı göremedim. Gözler doğruyu söylese ne olur, göremedikten sonra ne fayda. Hatta eminim ki görebilseydim de bir şey fark etmezdi. Çünkü gözlerde yalana karışmış... Dillerden korkunca doğru dilleri de dinleyemedim kulaklarımın pasını atamadım. Çünkü dardaydım, çünkü sıkışmıştım. Denize düşmüşüm karşıma yılan çıkmış, sarılmayıp ne yapsaydım. Yanımdan geçen filikalardan uzatılan küreklere sarılmak istedim. Görünce umutlandım, kurtulma hayallerine daldım. Çok da kötü değil elbet, kürekleri uzattılar bana ama onlarda çürük çıktı. Kırılıverdi birden gene denize düştüm.

        Hallederiz elbette diyene inandım yıllarca. Tamam diyene inandığım gibi. Bazı destekler çıkardan yanaymış çok geç anladım. Yolcuğun başında dönüşü yok bu yolun derken ben ciddiydim. Yanımda başkasına söylenen yalanların aynısını bana da söyleyince taş düştü kafama aklım yerine geldi. Ama dedimya dönüşü olmayan bir yoldu ve çok geçti artık. Peki ben neden kandırıldım?

        Zaman her derde devadır derler. Ama ya zamanım yoksa? Nasıl geçmesini bekleyebilirim ki... Hatta şimdi geçti de ben neden hala gülemedim? Bir insana güvenmek, bir büyüğe sığınmak çok mu yanlış. Gücün de var çevrende var herşeyin de var. Düşmüşüm diyorum, siz daha çok süründürüyorsunuz. Kredisi bol bir ülkede ben kendi şans topumu oynuyorum. Yollar bir yerde biter mutlaka derler, çıktığım yolların sonunu hiç göremedim. Benim  yaşadıklarımdan öğrendiğim, kimseyi gereğinden fazla sevmeyeceksin, inanmayacaksın ve karşılıksız hiçbir iş yapmayacaksın, her seni seviyorum diyene gitmeyeceksin, önce inanacaksın ve test edeceksin. Çünkü yalan oldu bütün yaşananlar... Ne hale düştü duygular, genç delikanlılar. Zaman hiçbir derde derman değil. Beklemeyecek bekletmeyeceksin. Zamanın beklenmesi gerektiğinde zaten mecbur beklerken bir de bu sebepten zaman ilaç demeyeceksin...

        Haydi elele olalım gücümüze güç katalım diye haykırdığım vadi meğersem yalan dolu kurtlar vadisiymiş... Üzgünüm vesselam...

Sevgi ve Gözyaşlarımla...

Yıldıray PURAL

Bu yazıya ilk yorumu yazın

Sadece kayıtlı kullanıcılar yorum yazabilir.
Lütfen sisteme giriş yapın veya kayıt olun.

Powered by AkoComment Tweaked Special Edition v.1.4.3